Акно магчымасцей адчыняецца не пад грукат натоўпу, а там, дзе трышчыць сама ўлада, так што цаніце нюх больш за слых. За сталом перамоў ведайце, дзе ваш дастатковы мінімум, а дзе чырвоная мяжа, і не блытайце адно з другім. Памятайце, што за кожную рэформу нехта плаціць, і калі гэтаму “камусьці” не пакінуць месца ўнутры сістэмы, ён вернецца да вас у самы нязручны час, аб’яднаўшыся з іншымі незадаволенымі. Сачыце не за тымі, хто цяпер ва ўладзе, а за правіламі, па якіх гэтыя ўлады змяняюцца. Бо правілы перажываюць любога канкрэтнага кіраўніка. І нават дамогшыся свайго, не спыняйцеся прынюхвацца: любыя змены маюць кароткатэрміновыя і доўгатэрміновыя наступствы. Першыя надыходзяць адразу, у адказ на правядзенне рэформаў. Другія праяўляюцца паступова і могуць стаць нечаканасцю.